:: Australian-Discovery :: De avonturen van Ursula en Ruud

Landkaart van Lesvos We willen graag weer naar een Grieks eiland, niet naar Samos daar zijn we al drie keer geweest. Er zijn zóveel eilanden dat we nauwelijks kunnen kiezen. Uiteindelijk is het Lesbos, één van de eilanden op steenworp afstand voor de Turkse kust geworden. Lesvos dat door de Grieken zelf liever Mytilini genoemd word is met ongeveer 100.000 inwoners redelijk dicht bevolkt.

Net als in de brochure

De vlucht met Transavia verloopt goed, maar de lange rit met de bus (2,5 uur) van het vliegveld naar het hotel valt ons zwaar. Omdat het donker is buiten kunnen we niets zien van de omgeving, we voelen meer dat er heel wat haarspeldbochten zijn onderweg naar Pètra. Het is bijna half 11 als we aankomen en worden opgewacht door de vriendelijke eigenaar van het hotel. Wij hebben een voor ons doen uitzonderlijk luxe hotel geboekt in de plaats Pètra. Alma Beach hotel (www.almahotel.gr) ligt op een rotspartij, 800 meter van het centrum van het authentieke dorpje. De bungalow kamer is een verademing! Lekker ruim en schoon, twee éénpersoonsbedden, 2 kasten, een tafel met 2 stoelen en een bureau en nog lijkt de kamer niet vol. En als "toetje" een mooi balkon met een zitje. Rond de kamer buiten vinden we een klein tuintje met paadjes van natuursteen en voor de ramen groene luiken om de warme zon tegen te houden. Wanneer we een aantal zaken uitgepakt hebben gaan we liggen op het bed en voor we het weten liggen we te slapen! De volgende morgen na het uitgebreide ontbijt buffet, zien we voor het eerst hoe het hotel eruit ziet. We kijken onze ogen uit, het is precies zoals in de brochure, nee beter nog want nu voelen we de warme wind op ons gezicht en ruiken de bloemen en bomen.

Eerste kennismaking

Het is tijd om Pètra te gaan verkennen. De weg naar het dorp is breed en redelijk druk, er ontbreekt een voetpad maar desondanks is het niet onveilig. Aan onze linkerzijde aan de andere kant van de baai zien we in de verte Molyvos liggen met de grote burcht. Pètra zelf is niet zo heel erg groot, maar ademt wel de authentieke Griekse sfeer uit. Blikvanger van het dorp is het Panayia Glikofiloúsa-kerkje -ook wel Maria kerkje- boven op de rots in het centrum van Pètra. De smalle kronkelende straatjes zijn aan weerskanten omgeven door toeristen winkeltjes, restaurantjes, minimarkets en tavernes. Toeristen vermengen zich met Grieken, wij lopen er heerlijk ontspannen tussen. We strijken neer op een terrasje op het plein vóór het huis van de vrouwen coöperatie met uitzicht op zee. Sirtaki uit de boxen, zon in ons gezicht..onze vakantie is begonnen.

Uitzicht op Pètra vanaf het kerkje en een straatje in Petra.(klik voor een vergroting op de foto)

Sightseeing Pètra

Het Vareltzidaina Mansion-House is een geheel gerenoveerd gebouw uit de byzantijnse tijd dat eens in het bezit was van een Turkse wijnhandelaar. De toegang is gratis en we krijgen van de Griekse dame bij binnenkomst een informatie pakketje. Het is niet toegestaan om foto’s met flitslicht te maken omdat de muurschilderingen daardoor beschadigingen kunnen oplopen, mede daarom zijn (bijna) alle luiken van de eerste verdieping gesloten. De eerste verdieping bestaat uit een halletje dat toegang biedt tot een 4-tal kamers met banken. De kamers zijn versiert met tapijten, er staan huishoudelijke attributen zoals koffie- en theekannen en dienbladen van zilver handwerk. Op de muren prijken muurschilderingen die het leven van de Turkse eigenaar uitbeelden. De muurschilderingen zijn erg interessant en zo te zien is de wijn de hele wereld over geweest. De plafonds zijn voorzien van houtsnijwerk, zowel de muurschilderingen als de zijn gerenoveerd waar nodig.

Het Mansion house en het "Maria"-kerkje (klik voor een vergroting op de foto)

Het Maria kerkje staat op de rots in het midden van het dorp. De legende gaat dat een icoon van Maria door piraten meegenomen werd, maar dat `s avonds toen het donker was de Icoon verdwenen was. Op de rots in Pètra scheen echter een helder wit licht en toen men ging kijken lag daar de icoon van Maria, hoe het daar kwam is een raadsel. Ter ere van haar is deze kerk gebouwd. In de rotsen zijn de 115 treden naar boven uitgehakt en zij zijn door het vele gebruik uitgesleten. Pas op het laatste stukje naar boven kunnen we steun vinden aan een groen smeedijzeren hekje. Het uitzicht is adembenemend, we kunnen over heel Pètra kijken. De kristalhelder blauwe zee steekt af tegen het groen van de cipressen en het wit van de stranden. De daken van de woningen hebben rode en grijze pannen, uit de straten klinken stemmen van Grieken die elkaar begroeten. De foto camera legt de plaatjes vast “voor later”. Het kerkje zelf is wit, we lopen onder een boogje door naar de grote openstaande deuren aan de achterzijde van de kerk. Uit respect lopen we niet naar binnen, we zijn te veel bloot. Maar een dame die uit de kerk komt lopen gebaard dat we naar binnen mogen komen en terwijl ze in het Grieks van alles uitlegt krijgen we een minitour door de kerk. Dan stopt ze ineens bij een houten kerkbankje en pakt ons bij de arm, we moeten dichter bij elkaar gaan staan. Dan opent ze een deksel van een diepe put, gooit een emmertje naar beneden en haalt het vervolgens gevuld met steenkoud helder water weer omhoog. “For power” zegt ze terwijl ze haar spierballen laat zien. Zij wast haar gezicht en gebaard ons hetzelfde te doen, het voelt heerlijk koel. Daarna neemt ze ons mee naar de schildering van Maria en kind boven de ingang (nadat ze ons een bidprentje heeft verkocht voor 1 euro), ze wijst naar de schilderingen en zegt ”wats dzie eye of modzer”. Vervolgens loopt ze heen en weer en zegt “You to!”. Tot onze verbazing zien we dat de ogen van Maria ons overal volgen (de ogen van het kind in haar arm niet)! Heel vreemd, volgens de vrouw komt het omdat we net een gewijd bidprentje hebben gekocht.

De omgeving van Pètra is heuvelachtig en groen. Wandelaars kunnen hun hart ophalen, er zijn wandelpaden genoeg. Wij lopen door het gebied achter Pètra, waar sporadisch nog een woning staat. De paden zijn smal, hier en daar staat een ezel onder de olijfbomen. Van het verkeer in Pètra hoor je niets, heerlijk die rust! Daar komen we voor en daarom is dit ook één van onze minst actieve vakanties. Deze vakantie hebben we meer op terrasjes vertoefd dan anders, ach het bekijken van de rest van het eiland komt een eventuele volgende keer wel.
zicht op Petra

Terrasjes weer

Het is gek, maar wanneer je iedere dag opstaat met zon ziet de wereld er toch anders uit...mooier gekleurder..beter! Op de een of andere manier is deze vakantie meer een vakantie van terrasjes verkennen dan bezienswaardigheden. Er zijn vervelender manieren om je vakantie door te brengen dat is waar. We zullen een paar van de bezochte terrasjes beschrijven.

Avlak Avlaki restaurant Dit gezellige restaurantje is slechts 100 meter van ons hotel verwijderd, we hoeven slechts de heuvel waar ons hotel op ligt af te lopen. Behalve een restaurant heeft Avlaki ook een prachtig terras onder de citrus en olijfbomen. Het terras heeft comfortabele stoelen, het restaurant de bekende wankele waarvan je verwacht dat ze ieder moment onder je gewicht ineen zakken. Het personeel is allemaal familie "Mama" staat in de keuken. De griekse salade is aan te bevelen, maar het avondeten vonden wij wat onze smaak betreft iets te ruim zwemmen in olijfolie. Avlaki ligt aan het strand, het uitzicht op Molyvos is werkelijk prachtig!

Aigokeros restaurant Dit restaurant is gevestigd op de begane grond van een hotel, maar is voor iedereen toegankelijk. we vinden Aigokeros op de weg van ons hotel naar het centrum van Pètra. Het terras waar veel planten op staan is alleen door een weg van de zee gescheiden, je hebt dan ook vij uitzicht op de ondergaande zon...we hebben hier twee keer 's avonds gegeten. Het menu is gevarieerd, het eten uitstekend en de bediening vriendelijk.

O Nikos serveert de beste (lees grootste) Griekse salade van Pètra, de Fèta-liefhebbers moeten hier wezen want hij is er ruimhartig mee. Nikos zelf neemt de bediening voor zijn rekening en is altijd in voor een grapje. Wij zijn hier 1 x 's middags geweest voor een lunch en 's avonds voor het diner. Voor een redelijke prijs heb je een goede maaltijd op je bord. Je hebt kans dat je even moet wachten op een plaats want het is altijd vol hier.

Molyvos

Met een taxi komen we na een ritje van nog geen 10 minuten aan in Molyvos. (taxi is € 3,-) Molyvos is een schitterend plaatsje, gedomineerd door de grote burcht op de rots. De huizen zijn tegen diezelfde rots gebouwd, sommige huizen lijken tegen de rots “geplakt” en worden ondersteund door balken. Het oude deel van Molyvos kun je alleen te voet bekijken en bestaat uit vele smalle steile straatjes (je moet wel goed ter been zijn!). Hier vindt je echter tal van kleine winkeltjes en knusse taveernes. Het is zo warm tussen de huizen dat we in no-time nat zijn van het zweet. Dat roept om een lekkere frappe! We nemen plaats in een taverne, op het terras dat lijkt te zweven in de lucht…er is niets onder ons alleen 4 balken die de vloer ondersteunen! We vergeten dat echter meteen wanneer we het uitzicht zien, voor ons zien we bootjes dobberen in de heldere zee. De mensen die liggen te zonnen aan het strand en op luchtbedden in het water liggen, lijken klein vanaf hierboven. Vanaf onze zwevende oase kunnen we net Pètra zien liggen. De terrasjes aan de kade en de kleine haven zien er ook aantrekkelijk uit, die bezoeken we wanneer we ons drankje op hebben. Via steile weggetjes naar beneden komen we even later bij het water aan. De vissersbootjes liggen aan de kade, schilderachtig plaatje. We duiken een paar winkeltjes in alvorens we alweer terug naar Pètra gaan met de taxi.

De rest van onze dagen op Lesvos slijten we op terrasjes aan het water, lekker in de schaduw. We genieten enorm van het warme weer, het Griekse eten en de koele drankjes.....zucht...moeten we écht alweer naar huis???