:: Australian-Discovery :: De avonturen van Ursula en Ruud

Landkaart van Samos Op steenworp afstand van de Turkse kust ligt het eiland Samos. De wijsgeer Pythagoras is hier geboren. In totaal zijn we tot nu toe drie maal hier geweest, dit verslag is een combinatie van deze bezoeken. Samos telt 50.000 inwoners verdeeld over 36 dorpen. De gemiddelde temperatuur in juli/augustus is 25-28C met 12 zon-uren per dag.

De vluchten met Transavia verlopen goed. De rit naar Pythagorion duurt niet lang, het vliegveld ligt nog geen 5 km van het centrum verwijderd. De eerste maal verblijven we 2 weken in Andreadakis appartementen. Het ligt aan de weg naar Samosstad op 10 minuten lopen vanuit het centrum. We hebben het appartement op de begane grond met een klein terras dat grenst aan de redelijk drukke weg. Het éénkamer appartement is schoon en groot, er staan 2 éénpersoonsbedden, een tafel met vier stoelen, een slaapbank en een grote kledingkast. De inhoud van de keukenkastjes zoals te verwachten in Griekenland summier, de badkamer is smal maar voldoende groot. Het uitzicht vanaf ons terras is vrij en aan de zeezijde. Het (kiezel)strand is na het oversteken van de weg slechts 100 meter lopen. De 2e maal verblijven we 1 week in Sama hotel, midden in het centrum. Ditmaal hebben we een hotelkamer, zonder balkon. Ook deze kamer is redelijk ruim en schoon met 2 éénpersoonsbedden, 2 nachtkastjes een grote kast met kluisje en er staat een bureau. Aan de achterzijde van het hotel ligt een voetpad dat naar het strand loopt, 300 meter verderop. De 3e maal verblijven we in Diamonds appartementen en deze keus blijkt totaal de verkeerde. Het appartement is klein, we kunnen net om het bed heen lopen. Bij het rechttrekken van de lakens in de morgen stoten we bijna onze kont aan het keukenblok, de badkamer heeft het formaat van een kledingkast en we zitten in een Nederlandse kolonie. De balkons grenzen direct aan elkaar en komen in een soort binnenplaatsje bij elkaar, privacy heb je hier totaal niet. (last minute geboekt)


Andreadakis app. en bungalows	Appartementen Diamonds	Sama Hotel

Pythagorion is een levendig plaatsje met een mooie promenade (helaas overdag niet autovrij) waar talrijke taveernes en restaurantjes gevestigd zijn. De promenade eindigt aan beide zijden in een pier, de haven zelf heeft een U-vorm. Er heerst een gemoedelijke, gezellige sfeer. Samos is één van de rijkere eilanden en dat zie je terug in de gebouwen, de meeste zijn goed onderhouden. In de haven liggen de bootjes van de lokale vissers naast de luxieuse jachten van de toeristen. Vanaf donderdag tot zondag is er in het hoogseizoen op de linkerpier een soort bazaar waar talrijke marktkraampjes staan.

Sightseeïng Pythagorion

De ruïne van de Logothés vesting die op een prehistorische woonheuvel staat, torent hoog boven Pythagorion uit. De overblijfselen van de vesting zijn gerestaureerd en we kunnen ons een goede voorstelling maken hoe imposant hij eens moet zijn geweest. De vestingmuur is ook nog gedeeltelijk intact en in het verlengde ervan heeft men recentelijk een pad aangebracht dat nu naar het strand leidt. Vooral ’s avonds ziet de burcht er mooi uit omdat hij dan volop in de schijnwerpers staat. De Metamórfosis kerk staat bijna tegen de vesting aan, erachter naast de begraafplaats liggen de fundamenten van Hellenisch-Romeinse villa's.

Verderop in dezelfde straat is het museum van Pythagorion. Behalve vondsten uit vroegere tijden hangen er ook foto`s van bekende mensen die een bezoek hebben gebracht aan Pythagorion, waaronder president Bush (sr.). Wanneer we vanuit de hoofdstraat linksaf slaan de kade op passeren we enkele kraampjes waar sponzen verkocht worden. (NIET KOPEN, want die moet je bij de douane weer inleveren). Aan het eind van de kade staat het standbeeld van Pythagoras geflankeerd door bankjes waar het heerlijk vertoeven is.
Een wandeling door het dorp zelf is ook de moeite waard en het valt ons op dat de inwoners van Pythagorion veel zorg besteden aan hun tuintjes en het uiterlijk van hun woningen. De smalle steile straatjes kronkelen de heuvels op, onze kuiten beginnen naar een paar straatjes al te “trekken”. De brede hoofdstraat van het dorp is ‘s avonds voor verkeer afgesloten omdat hier de meeste winkeltjes te vinden zijn, die vaak tot na 22.00 uur nog geopend zijn. De hoofdstraat is ook de plaats waar we enkele auto en scooter verhuurbedrijven vinden, ook het politiebureau en enkele banken met pinautomaten zijn hier gevestigd. Tip: pin op vrijdag extra geld voor in het weekend, de pinautomaat wil op zaterdagavond en zondag nog al eens leeg zijn! Net buiten Pythagorion zijn een tweetal bezienswaardigheden die we niet willen missen. Via een slingerweg lopen we de berg op om als eerste het klooster Moni Spilliani op 800 meter hoogte te bekijken. We gaan vroeg in de morgen want het beloofd een warme dag te worden. Het deels witgeschilderde klooster met kapelletje en het torentje met bel steekt mooi af tegen de helderblauwe hemel. Een belangrijk deel van het klooster is in de grot uitgehakt, hier vinden we ook een zwembad dat door de monniken werd gebruikt. Het is hier in de grot zeker 10-15 graden koeler als buiten, onze adem vormt wolkjes in de koele lucht. We kunnen niet bij het water komen maar we denken dat het steenkoud zal zijn. Brrrrrrrrrrrrrrrr. Het kleine kapelletje is behangen met iconen. Op de preekstoel ligt een opengeslagen bijbel en er hangen wierrook branders. We steken een kaarsje aan en zetten hem in het rekje voor Maria.Op de terugweg van het klooster Moni Spilliani staan we nog even stil om van het uitzicht te genieten. Vanaf Moni Spilliani kunnen we de landingsbaan zien en ook de romeinse zwembaden die er vlakbij liggen. We komen tot onze verbazing halverwege de berg een pad tegen dat naar een amphiontheater leid. Recentelijk is hier een tribune bijgebouwd, dus het geheel bestaat uit een oud en een nieuw deel. Er worden regelmatig voorstellingen gegeven, er is er één aankomend weekend, maar dan zijn we alweer vertrokken..De tunnel van Efpalinos, in opdracht van Polycrates uitgevoerd, ligt op een lager deel (500 mtr) van de berg en die bezoeken we als derde. Deze tunnel is gebruikt als watertoevoer naar het dorp en is uit de rotsen gehakt. Bij aankomst in het informatiegedeelte dat gevestigd is in een oud stenen gebouwtje worden we met een zwaai begroet door de Griekse man die in het deurgat staat. We betalen het kaartje van 500 drachmen en gaan naar binnen. We zijn gelukkig niet claustrofobisch aangelegd, maar je zou het bijna worden, op een bepaald stuk (ongeveer 50 meter) is de tunnel namelijk maar 160 cm hoog en 80 cm breed. Gelukkig konden we daarna gewoon weer rechtop staan. We lopen op een soort verhoging, het waterkanaal ligt rechts van ons, 80 meter lager! Het kanaal is afgedekt met gaas, slechts een deel van 100 meter is toegankelijk en verlicht, het overige deel van de tunnel is afgesloten. (er hangt een kettinkje met een bordje verboden hierachter te komen) Op de weg terug naar Pythagorion nemen we de alternatieve route naar beneden, via het smalle zandpad dat kronkelend naar beneden gaat. Onderweg komen we veel geiten tegen die beschutting tegen de zon zoeken onder de olijfbomen en ons duidelijk laten weten dat we ze storen in hun bezigheden. Overal in en om Pythagorion komen we opgravingen tegen, dit komt omdat Pythagorion eigenlijk op de resten van de oude hoofdstad van Samos gebouwd is. Zo komen we zomaar tussen twee huizen een stukje land tegen met uitgravingen van oude huizen. Her en der liggen pilaren verspreid over het veld. De veldjes zijn afgezet met gaas, het lijkt alsof er niets mee gebeurd..alsof het bloodleggen van de resten het einddoel is.Feest: independance dayIn de eerste week van augustus is er feest in Pythagorion, de onafhankelijkheidsdag word gevierd. Het volgende verhaal is ons verteld door een Griekse man: De verdrijving van de Turken die in 1824 tot twee maal toe Samos dreigden te veroveren wordt gevierd. De Samioten zijn bijzonder trots op de manier waarop hen dat gelukt is. De vrouwen verkleeden zich als soldaten en stonden op het strand de Turken op te wachten. De Turken, die hierdoor afgeschrikt werden, gingen naar de in hun ogen veilige haven. Terwijl ze daar binnenvoeren kregen de schrik van hun leven toen daar plotseling de echte soldaten opdoken die zich in een grot aan het begin van de haven verscholen hadden. De Turken werden zo omsingelt en in de pan gehakt. Het feest word gevierd met vuurwerk , rondvarende boten met heel veel mensen erin die zo veel mogelijk lawaai maken en aan het eind wordt er een bootje in brand gestoken en de zee op gestuurd. Dagje eiland hoppenAlvorens we een dag een auto huren om Samos te bezichtigen boeken we eerst een tourtje naar Samiopoula. Dit kleine eilandje is eigendom van Captain Vassilis, die ook de tour ernaartoe verzorgt. 's Morgens om 9 uur staan we op de kade en een breed glimlachende Captain Vassilis helpt ons bij het instappen in zijn bootje. We zijn benieuwd wat de dag ons gaat brengen, het weer is weer prima! Nadat Vassilis zijn boot de haven uit gevaren heeft gaan we rechtsaf langs de kust richting Ireon, een badplaatsje verderop langs de kust. Het water is rustig en wij genieten van een zacht briesje voor op de boot. Nadat in Ireon nog een gezin is opgepikt en er verder word gevaren, duurt het niet lang of de Ouzo word tevoorschijn getoverd en Captain Vassilis bied sinaasappel met kaneel aan...jammie lekker! Na een tochtje van een uurtje komen we aan in een baai en Vassilis legt aan bij de pier..we zijn er. Het eiland is niet groot, er staan slechts een aantal gebouwen en een kapelletje. In het huis wonen Vassilis en zijn vrouw. We klimmen eerst over de heuvels, want we gaan naar een beschermde baai. Het water in de baai is zo helder en het zand zo wit dat het bijna pijn doet aan onze ogen, heerlijk zo'n plekkie. Al snel dobberen we in het verkoelende water rond...... De tijd vliegt voorbij wanneer je plezier hebt want voor we het weten is het tijd voor de lunch. (Die dag ervoor moesten we bij het boeken al opgeven of we vis of vlees bij de lunch wilden.) Via kronkelpaadjes en wandelend tussen de geiten komen we boven op de berg aan. Er hangt een bord aan de poort "Captain Vasilis BBQ" naar rechts en de WC naar links...De WC is een klein huisje dat zomaar ergens neergezet lijkt. Wij kijken elkaar lachend aan. Daar moeten we een foto van maken! Het blijkt de enige WC op het eiland. Er staan tafels voor ons klaar en we zitten onder een zonnescherm van druivenranken, het uitzicht over het eiland en de zee zijn de klim meer dan waard. Vol smaak eten we de lunch (de Duitse vrouw van Vassilis kookt) en komen aan de praat met onze mede reizigers, Italianen, Duitsers, Engelsen en wij Nederlanders. Na het eten een toetje, verse passievrucht van de struik...zucht....dit is genieten! Na de lunch nemen we nog een duik en het is veel te snel tijd om te gaan. Halverwege de trip terug stopt Vassilis de boot en mogen we de zee in duiken vanaf de boot, we voelen ons net kleine kinderen wat een pret!!!

Het binnenland van Samos

Samiopoula
Met de auto op pad...He-he!!! Eindelijk mag ik een keer in een 4x4 rijden! In de hoofdstraat van Pythagorion huren we bij Speedy een jeepje. Onze huurauto is dan wel een Suzuki Samurai maar het is een 4x4 (ha ha). Vandaag doen we een rondje Samos, we rijden een eind weg, geen idee waarheen. Als we eenmaal Pythagorion uit zijn onderweg richting Samosstad zien we hoe groen het eiland is. (na de hevige branden in 2000 minder natuurlijk) Ik kan niet al te hard rijden, het stikt hier van de haarspeldbochten. Samosstad bekijken we van een afstandje, we hebben geen zin in drukte. De stad is een heel stuk groter dan Pythagorion maar ligt wel in een mooie baai. We rijden door naar het westen, de weg naar Kokkari ligt aan zee en hier waait het veel harder dan "aan de andere kant" van het eiland. Het op spattende water maakt de zijruit nat en Ruud draait snel het raampje dicht. Tussen Kokkari en Platanaki stoppen we bij een klein terras aan zee en eten onze lunch, Griekse salade en een koel glas drinken. We vervolgen onze weg en rijden weer de binnenlanden in, hier word het hoogteverschil duidelijker naarmate we hoger op de berg komen. Cipressen worden afgewisseld met lage struiken en zandgrond. Hoe hoger we komen hoe warmer het word, we zijn blij met onze voorraad water! We komen langs Karlovassi en rijden door tot we aan de kant van de weg een honingstalletje zien staan, we stoppen direct en bekijken de inhoud van het winkeltje. Behalve honing verkoopt de Griekse man ook kruiden, we nemen van beiden iets mee. Wanneer we de tocht vervolgen komen we langs het kleine dorpje Pirgos, hier zien we veel oudere huizen staan, sommige zien eruit alsof ze ieder moment in elkaar kunnen storten. Voor we het weten zijn we bijna het eiland rond, we rijden en steile berg op naar Pagontas een piepklein plaatsje. Ik rijdt langs het terras in het centrum en de mensen glimlachen vriendelijk...ik denk dat ze medelijden hadden want ik ben verkeerd gereden! Het straatje dat eindigd in een voetpad is zo smal dat ik het benauwd krijg, afgrond aan de ene kant, huizen aan de andere. Ik zie een smalle oprit bij een huisje en draai erin, na 10 keer heen en weer steken en 10 jaar ouder omdat ik bij een verkeerde beweging de afgrond in kan storten staan we eindelijk weer met de neus de goede kant op...wat een avontuur! We volgen de steile weg naar beneden (komen weer langs die lachende Grieken) en vinden het tijd worden voor een drankje op een terras in Ireon. PatmosHet eilandje Patmos is vooral bekend om het Johannesklooster dat imposant bovenop de top van een berg staat. Het landschap is ruw met lage begroeing.Na een uurtje komen we met de katamaran "Flying Dolphin" aan in de haven van Skala. ( 2 pers = 7100 drachmen) Het eerste wat we doen is een goed ontbijt nemen op het terras, want we moesten zo vroeg weg (07.50) dat we geen tijd voor ontbijt hadden. Zo te zien zijn we niet de enigen want we herkennen heel wat gezichten van de boot. Met onze buikjes gevuld gaan we op weg naar het Klooster van Johannes, maar halverwege is ook nog de grot van Epocalyps die we willen zien. De weg ernaartoe (en het is inmiddels al 30C) is zo steil dat we besluiten een taxi te nemen. De chauffeur maakt voor ons een "special price" ja...ja..... Halverwege de berg worden we afgezet om een half uur later weer opgepikt te worden voor het vervolg naar boven. Hier in de grot van Epocalyps heeft de Heilige Johannes het boek "De Openbaring" geschreven. Er hangen prachtige iconen, het ruikt er naar wierrook en we zien er voornamelijk Grieken. Er is een Priester die uitleg geeft, helaas in het Grieks maar we blijven toch even zitten om te luisteren. Het half uur is veel te snel om en waarempel de chauffeur staat ons buiten al op te wachten. Het Johannesklooster heeft veel weg van een burcht, het is robuust gebouwd, dikke muren eromheen. In de binnenplaats zien we dat 3 bogen rustten op 6 pilaren en de ruimte erachter biedt toegang tot de kapel en enkele privé vertrekken. Het klooster is nog steeds in gebruik, dus sommige delen zijn afgesloten voor het bezoek. Recentelijk is er brand geweest in de kapel men is druk bezig de wandschilderingen te restaureren. Vanaf hierboven heb je mooi uitzicht over het eiland, we zien de typisch Griekse molens, de vierkante witte huisjes, de haven en op de volgende berg nog een kerk! Voor we het weten zijn er een paar uur om en hebben we voor we vertrekken om 17.30 nog een klein uurtje om Skala te bekijken.

Potokaki en IreonPotokaki is eigenlijk niet meer dan een paar gebouwtjes tussen Pythagorion en Ireon in. Wanneer we echter een wandeling naar Ireon maken, stoppen we hier toch even. Onverwacht zien we een klein pleintje met een paar winkeltjes en een terrasje. De groene palmstruiken maken het gezellig. We struinen wat door de winkeltjes en voor ik het weet kom ik met een nieuwe tas naar buiten. Aan het strand gaan we even zitten voor een drankje alvorens verder te lopen naar Ireon. We lopen zover mogelijk langs het strand. Vlak voor Ireon zien we de tempel van Hera, helaas het is maandag dus het museum is gesloten...we kunnen de resten van de tempel slechts op een afstandje zien. In Ireon aangekomen lopen we even door de smalle straatjes. Er zijn hier veel taveernes en bars, ook de lokale winkeltjes slaan we niet over. Wanneer we genieten van een ijscoupe op een terras met uitzicht op zee zien we plotseling een blusvliegtuig overvliegen...met de branden van het voorseizoen nog in gedachten hopen we maar dat dit een oefening is. Gelukkig blijkt dat ook het geval.De branden van 2000 De laatste maal op Samos waren er net gigantische (bos) branden geweest, zo erg zelfs dat er tussen de 2000 en 2500 toeristen geëvacueerd zijn. Het was op het journaal en de kranten stonden er bol van. Natuurlijk hebben we dit ook op de voet gevolgd, wij moesten immers nog gaan. Hoewel het voor sommige mensen echt hachelijk was, waren er nog genoeg die niet wilden vertrekken. Zowel toeristen, natuur en de inwoners van Samos waren dus de dupe van de branden. Bij aankomst op het vliegveld hadden we van bovenaf al enigszins gezien wat de branden hadden aangericht, hele stukken groen waren verdwenen. Ook in de bus richting Pythagorion was het kaal op de velden en de overgebleven vegitatie was geel gekleurd door het gebruik van zeewater. Hier en daar stonden zwarte stompen van bomen, maar ook bomen waar niets aan te zien was. We huurden een auto om Samos rond te rijden, geen ramptourisme, maar meer met eigen ogen zien wat er verandert was aan het eiland. Al gauw werd ons duidelijk dat de branden aardig huisgehouden hadden. Stukken die het jaar ervoor weelderig groen waren zijn verandert in kale vlakten, de grond verschroeid, bomen en struiken verdwenen, wat rest zijn zwartgeblakerde stammen. Hier en daar is duidelijk te zien dat het vuur snel over sommige stukken heen is getrokken. We komen op een open stuk, er staat een huis dat ongeschonden op een verder zwartgeblakert stuk land staat. De ene boom tot aan de grond toe weg, de andere ernaast nog mooi groen of alleen de onderkant aangebrand. Hier en daar komen we onderweg nog een brandweerauto tegen die kleine brandjes blust. Sommige dorpjes zijn ternauwernood ontsnapt aan de vlammen, een enkel huis is echter wel vertreerd door de vlammenzee. Wij kunnen ons voorstellen dat het angstig moet zijn geweest voor sommige mensen. Terwijl we terug rijden naar de stad zien we een blusvliegtuig overvliegen voor een oefening......De rest van onze tijd op Samos brengen we door met relaxen, terrasje pikken en nog meer relaxen......we zullen een paar van de meest bezochte terrassen in Pythagorion noemen:Gregory's bar. Gregory en Sanna de eigenaren zijn door de jaren heen bekenden geworden van ons. De bar is te vinden aan de rechterzijde van de haven (3e bar rechts), hier kun je genieten onder het overdekte terras van je coctail, sapje, biertje of een heerlijke ijscoupe. 's Morgens serveert men ook ontbijt. Midden in het terras staat een boom, de takken komen boven het dak uit. Je hebt een schitterend uitzicht over de haven.Ook de volgende barretjes hebben we bezocht: Barfly, Labitho, Delphini, allen gevestigd aan de haven.Aphrodite restaurant. In een zijstraat van de hoofdweg vinden we dit restaurant dat een bijzondere sfeer heeft. De tafeltjes staan verdeelt in een tuin met beelden van Aphrodite, je eet onder de bomen of onder een rieten afdak. Het eten ziet er goed uit en is bijzonder lekker. Doordat het een groot restaurant is met veel plaatsen kun je rustig "nazitten"( je wordt niet weggekeken voor de volgende klant).Diogenes. Dit leuke restaurant dat opvalt door zijn roze kleur vonden we aan de hoofdweg naar Samosstad. Het heeft twee verdiepingen en het balkon is bijzonder sfeervol. Je kunt hier genieten van een uitgebreide kaart en een aangenaam briesje.

Palladion. De ingang van dit aan de hoofdstraat gelegen restaurant is niet zo eenvoudig vinden, je loopt er makkelijk langs. Wanneer we onder de witte boog die als ingang dient naar de binnenplaats lopen valt ons op dat de ruimte groter is dan je zou denken. Op de marmeren vloeren staan vele tafeltjes en overal staan groene planten, ook aan de zijkanten van het binnenpleintje. Het eten is niet goedkoop (voor Griekse begrippen) maar de kwaliteit is bijzonder goed en we eten er dan ook diverse malen.Dolichi. Dit is en heel erg populair restaurant. Het is gevestigd op de eerste verdieping aan de westkant van de haven. Het is wederom niet eenvoudig de ingang te vinden, je moet eigenlijk via een omweg aan de achterzijde naar binnen. Vanaf het balkon heb je vrij uitzicht op de haven!!! Wel reserveren, het is er altijd vol. De prijs varieerd, het balkon met uitzicht is duurder dan het restaurant erachter, maar wanneer je één van de tafeltjes vooraan hebt, scheelt het geld en toch heb je een mooi uitzicht! De kaart is klein en Frans georiënteerd.Polycrates. Dit restaurantje is gevestigd aan de kade. Vooral de Stifado is aan te raden. Helaas draait het bij de restaurantjes aan de kade nogal om snelheid..rustig nazitten na het eten is er dan ook niet bij.