:: Australian-Discovery :: De avonturen van Ursula en Ruud

Hoewel Groot Brittannië erg dichtbij ligt zijn we er nog nooit geweest. Daar moet maar eens verandering in komen. In de bouwvak zijn we twee weken rondgetrokken door Schotland om eens kennis te maken met het ruige land ten westen van ons.

Wie aan Schotland denkt, denkt aan regen, Kilts, Loch Ness, Clans, kastelen en Braveheart.

Edinburgh staat al langer op ons verlanglijstje voor een citytrip, dus nu vangen we twee vliegen in één klap.

We vliegen met Easyjet van Amsterdam naar Edinburgh, waar we een aantal nachten zullen blijven. Daarna gaan we naar Fort William, vlak bij Ben Nevis, de hoogste berg van Groot Brittannië. Na een paar nachten vertrekken we dan voor een week naar Inverness en we eindigen de reis weer in Edinburgh.

Edinburgh:

Edinburgh met ruim 450.000 inwoners is onze eerste stop. We hebben een B&B geboekt in het stadsdeel Haymarket, vlak bij het Haymarket treinstation. (Meer over onze accommodaties kun je vinden bij “accommodaties” in het keuzemenu). We checken in leggen de koffer op de kamer en gaan meteen de stad verkennen, te voet natuurlijk. Princessstreet, de belangrijkste winkelstraat en verkeersader is lamgelegd omdat er een tramlijn aangelegd wordt. Het is een grote bouwput en de bussen (en dat zijn er veel) moeten zich gedwongen door de smallere straten wurmen. Wij gaan op zoek naar het busstation om onze reizen tussen de verschillende steden alvast te boeken. We hebben via de website van Citylink (de grootste busmaatschappij) al een “explorerpass” gekocht, die recht geeft op 8 reisdagen binnen 16 dagen. Nadat we onze stoelen gereserveerd hebben wordt het tijd voor een versnapering en een koffie. Dat doen we op het St Andrew Square, terwijl we plannen maken voor de dagen dat we in Edinburgh zijn. We besluiten de volgende dag naar Edinburgh Castle te gaan.

Edinburgh Castle.

Vanaf Princessstreet wandelen we via St Johns Church de tuinen in Princesstreet. We lopen langs Ross Foutain, een goudkleurige fontein het middelpunt van een klein plein. Steeds hebben we al mooi uitzicht op het kasteel, het is ook niet te missen omdat het is gebouwd op een heuvel. Het goed aangelegde steile wandelpad biedt telkens een nieuw uitzicht op de stad. Eenmaal boven aangekomen kijken we meteen tegen de stellages op die er al neergezet zijn voor de Militairy Tattoo. Het plein voor het kasteel dat gebruik wordt voor deze gelegenheid ziet er veel kleiner uit dan op TV. Al gauw sluiten we ons aan in de rij om een kaartje te kopen voor het kasteel. Na 1 uur en 5 minuten hebben we ze dan eindelijk te pakken. Ach, het gaf ons meteen de gelegenheid om met een aantal mensen in de rij te praten. Laten de twee dames voor ons nu net uit Australië komen, dus we hebben genoeg gespreksstof. Het kasteel is werkelijk prachtig, het is uitstekend onderhouden en de uitzichten zijn niet te evenaren. Het oude en nieuwe deel van Edinburgh zijn met behulp van de aanwijsborden prima te onderscheiden. Natuurlijk worden we getrakteerd op bagpipe muziek, hoe kan het ook anders? Achter de kasteelmuren gaat eigenlijk een klein dorp schuil. Een kerk, barakken van de soldaten en een aantal musea zijn er te zien. In de Scottish National War Memorial, waar niet gefotografeerd mag worden hangen de namen van omgekomen soldaten en dat zijn er veel. Er tegenover in de “Long hall” komen we Mary, Queen of Scots tegen, die net als wij er zijn haar verhaal begint te vertellen. In deze prachtige zaal, waarvan de muren behangen zijn met zwaarden en harnassen weet deze in een prachtige jurk getooide dame menig persoon mee te voeren in de tijd van weleer. Wij wachten het eind van het verhaal niet af, het loopt immers slecht af met deze Mary! In het kleine kapelletje zien we prachtig gebrandschilderde ramen van onder andere Robert de Bruce en William Wallace (wie kent ze niet). Op het grote plein staat Mons Meg, een enorm kanon, met eronder op een lager plateau een hele rits kleinere kanonnen.

Nadat we wat gegeten hebben in het restaurant sluiten we ons bezoek af. Het wordt steeds drukker dus wordt het tijd om na 4 uur ergens anders heen te gaan. We wandelen door de Princessstreet gardens en bij de National Galery blijven we staan kijken naar een straatartiest (alweer een Australiër) en kopen bij de rijdende ijscoman een heerlijk Italiaans ijsje.

De volgende dag nemen we de Hop-on-hop-off bus die ons door de stad rijdt. Voorzien van “live” commentaar, (want er zijn ook bussen met een bandje)worden we op de hoogte gebracht van de historie van deze stad. Er staan prachtige gebouwen, leuke groene pleintjes en we zien een aantal bezienswaardigheden die we nog willen bezoeken. We rijden door de Royal Mile, de bekendste toeristische trekpleister en zien enorm veel winkels met prullaria, maar ook leuke steegjes en nog meer prachtige gebouwen. Bij Palace of Holyrood House stappen we uit.

Het Palace of Holyrood House wordt door de Koningin van Groot Brittannië nog steeds gebruikt als ambtswoning wanneer ze in Schotland is. Het ligt aan het eind van de Royal Mile. We bezichtigen de kamers waar normaal gesproken presidenten van andere landen ontvangen worden en kijken onze ogen uit. Je kunt op je eigen tempo lopen, want bij de entree hebben we een kastje gekregen waarmee we voorzien worden van commentaar. Wel zo prettig, zo hoeven we niet verplicht met de meute mee. Naast het Holyrood House staat de Abbey, althans wat ervan over is. Deze ruïne herbergt nog wel een aantal graven. De tuinen zijn prachtig vol bloemen en groene velden.

Fort William

Onder weg naar de volgende plaats komen we door Stirling en we kunnen met moeite net een foto maken van het Wallace monument. Hier in Stirling vonden de gevechten plaats tussende Schotten en de Engelsen met William Wallace in de hoofdrol (de film Braveheart). Daarna volgt een ritje door de wonderschone natuur van Schotland.

Fort William is bekend om Ben Nevis, de hoogste berg van Groot Brittannië en het Caledionan canal. Ben Nevis en de Nevis range zijn terug te zien in een aantal films, onder andere Braveheart en Highlander. Fort William is gebouwd door Willem van Oranje. Daarnaast vertrekt hier de stoomtrein naar Mallaig en die is weer te zien in een Harry Potter film (Hogwarts Express)! Onze B&B is een onderdeel van twee observatie gebouwen, en is gelegen aan een schitterend meer. Het is op 5 minuten loopafstand van het centrum, dus gaan we daar eerst op zoek naar een leuk restaurantje voor de lunch. Fort William is niet zo groot, maar wel erg gezellig met een mooi centraal park waar we lekker in de zon hebben gezeten. We treffen het met het weer, dit is namelijk de natste plaats van heel Schotland! Dezelfde middag zitten we op een bootje op het meer. We hebben een wildlifecruise genomen. Een mooie gelegenheid om het gebied vanaf het water te zien. Het meer wordt omsloten door bergen. Het is een mooi schouwspel hoe de zonnestralen tussen de wolken door op de groene bergen spelen. Op een eilandje in het midden van het meer zien we een aantal zeehonden. Die liggen lui in het waterige zonnetje. Dat duurt niet lang, want plotseling zien we een gordijn van water op ons afkomen. Het trekt over de boot en 1 minuut laten schijnt de zon weer. Wat een vreemde gewaarwording!

De volgende morgen gaan we vroeg op pad omdat we naar Mallaig willen met de trein. We nemen niet de stoomtrein uit de film, die is al volgeboekt en drie keer zo duur als de normale trein. We zoeken een plaatsje en genieten van het uitzicht. Na een paar minuten komen we langs Neptunes staircases, dit is een onderdeel van het Caledonian Canal, waarbij 8 sluizen je bootje 19,5 meter hoger in het kanaal brengen, de hele procedure duurt 1,5 uur. We rijden verder en plotseling gaan er een aantal mensen staan en lopen naar de rechterkant van de trein, nu zien wij ook waarom. We zijn bij Glenfinnan, we rijden over de brug uit de film van Harry Potter! De rest van de rit naar Mallaig is werkelijk prachtig. Het voert ons door bergen en dalen, kabbelende rivieren en verlaten boerderijen.

Mallaig ligt ten westen van Fort William, voor de kust ligt Skye. Het is een piepklein vissersdorp maar prachtig gelegen in een inham met heuvels. We maken een wandeling om de kom van de haven en komen tegenover de haven uit. Hier blijven we zitten genieten van het uitzicht. De reden dat we naar Mallaig gegaan zijn is eigenlijk alleen dat we de treinrit wilden maken, deze is samen met de treinrit Inverness- Kyle of Lochalsch een van de mooiste ritten van Schotland.

Ben Nevis bezoeken we de volgende dag. De berg is 1344 meter hoog. We nemen de gondel en stoeltjeslift naar het restaurant dat ongeveer op de helft van de berg ligt. Dit is een skigebied in de winter en wandelparadijs in de zomer. Wij lopen naar het oosten, zodat we op Fort William kunnen kijken maar ook de hoge piek van Ben Nevis kunnen zien. De top van de berg bevind zich gemiddeld 355 dagen in de wolken, maar wij hebben het geluk dat hij net uit de wolken piekt en snel maken we een aantal foto’s. Het is geen straf om hier rond te lopen, wat is het hier toch mooi! Pas tegen het eind van de middag kunnen we ons losrukken van deze prachtige omgeving en gaan we weer naar Fort William, de dag is nog niet ten einde, want de Highland Games beginnen vanavond!

De Highland games is de gelegenheid om mannen in rokken te zien! Het is een sterkste man wedstrijd en een tiental mannen strijden om de titel en de prijs, een grote fles Ben Nevis whisky. Het is een plaatselijk gebeuren, daarnaast is de kampioen van Schotland ook aanwezig. Er wordt met boomstammen en gewichten gegooid, met kogels geslingerd en een auto moet 50 meter worden getrokken. Het is een waar spektakel. De junioren hebben hun eigen Highland games op een deel van het veld. De plaatselijke dansgroep laat Highland dances zien (net zoiets als Lord of the Dance) en daarnaast zien we Schotse muziek, een mini tattoo dus! Ondertussen hebben wij een Highlandburger gegeten en een groot aantal foto’s gemaakt.

Inverness

We gaan naar het noorden en rijden onderweg langs Loch Ness. Het meer is erg groot, uitgestrekt en ziet er verlaten uit. Datzelfde kan niet gezegd worden van de kleine plaatsjes die aan het meer liggen. Je kunt niet om het monster van Loch Ness heen, overal waar je kijkt kom je de naam en een replica van het monster tegen. Precies de reden waarom we hier niet naar gaan kijken. Typisch gevalletje van uitmelkerij. Loch Ness wordt uiteindelijk Ness River en uiteindelijk komen we in Inverness aan. De stad wordt gesplitst door de River Ness en onze B&B bevind zich aan de westkant van de rivier. Inverness is een compacte maar erg leuke stad. Het staat vol met oude gebouwen en op de heuvel prijkt het Inverness Castle. Het kasteel is nog steeds in gebruik. Gelukkig zijn we bijna een week hier, want wat we zien bevalt ons erg goed.

Ness Islands.

De volgende morgen maken we een wandeling langs de Ness River, richting de Ness Islands. Dit zijn eilanden midden in de rivier, die met loopbruggen aan elkaar zijn verbonden. De dag begint goed met een zonnetje. Bij iedere loopbrug naar een eiland staat een uit hout gesneden kunstwerk. Ieder kunstwerk heeft een eigen thema. Zo laat de ene het leven op en in het water zien en een andere de flora en fauna. Overal langs het wandelpad staan bloemen in bloei en de Thistle (nationaal symbool) zien we veelvuldig. Uiteindelijk komen we uit op een plein waar een enorme speeltuin voor de kids is aangelegd. Er staat een huisje waar we koffie halen en we gaan even buiten zitten. Helaas begint het te betrekken en het duurt niet lang of de eerste druppels beginnen te vallen. Dit is onze eerst echte bui. Onderweg schuilen we even onder een enorme spar wanneer we een schotse dame spreken die ook staat te schuilen. De regen is overgegaan in motregen en dit, zegt de vrouw is de “Schottisch Mist”. Op het moment dat we de stad inlopen wordt het alweer droger en niet veel later, wanneer wij achter het voorgerecht in het restaurant Bella Italia (Bridge street )zitten, schijnt de zon alweer. Het is hier overigens goed vertoeven, het eten is uitstekend en dat hebben we meerdere malen getest!

De route langs en over de Ness Islands hebben we twee keer gelopen, de tweede keer zijn we eerst naar de Caledionial Canal gelopen, slechts 10 minuten van onze B&B. We hebben even staan kijken hoe de sluizen werkten omdat er een paar plezierjachten doorheen gingen. Ook deze wandelroute staat weer goed aangegeven en brengt je naar mooie, stille, bloemrijke plaatsen, waarbij je helemaal niet het idee hebt dat je in de stad bent. Op de terugweg hebben we bij het Theater een kopje koffie gedronken. Toevallig was er net een “gathering” van clans, dus kregen we de gelegenheid om Schotten in klederdracht van hun clan te zien. Prachtig al die verschillende kleuren, en bovendien hadden enkele clan ook hun vlag meegenomen (onder begeleiding van muziek natuurlijk). Niet alle Schotten hadden een rok, een enkeling had een lange broek aan.

The Battle of Culloden.

Het wordt tijd om historie te snuiven en dat doen we bij het Culloden Battlefield. De slag om Culloden is een van de bloederigste opstanden geweest van de Jacobieten. Er zijn 1300 slachtoffers gevallen in minder dan een uur, voornamelijk aan de kant van de Jacobieten, die zwaar in de minderheid waren. In het bezoekerscentrum is erg veel te lezen over deze veldslag en het is zo opgesteld dat je kunt kiezen om de gebeurtenissen van Engelse en Jacobieten kant te ervaren. Naast informatie komen we ook veel geweren en een paar kanonnen tegen en is de veldslag op de vloer geprojecteerd. Daarnaast kun je in een filmzaal ervaren hoe het is om midden in de veldslag te zijn geweest. De vierkante kamer is op alle muren voorzien van een film, geluid en in de twee minuten durende film lijkt het angstvallig echt op “the real thing”. Niet iets voor mensen die niet tegen bloed kunnen. Daarna lopen we met een gids over het terrein waar de echte veldslag heeft plaatsgevonden. Rode (Engels) en blauwe (Jacobieten) vlaggen markeren de opstellingen van de partijen. Het is ongelofelijk wat hier is gebeurd. Het weerzin van de Engelsen tegen de opstandelingen was zo groot, dat de Jacobieten zelfs de doden niet weg mochten halen van het slagveld en ze liggen tot op heden begraven op het veld. Een steen met de clannaam markeert de plek. Daar krijg je wel even kippenvel van!

Dolfijnen in Inverness

Je zou het niet verwachten maar Inverness heeft de meest zuidelijke dolfijnen familie in zijn wateren! Dat willen wij zien natuurlijk en hopelijk zien we ze ook, want het zijn wilde dolfijnen. Ze worden niet gevoerd en worden niet naar de boot gelokt, afwachten dus. We hoeven niet lang te wachten, wanneer de boot de haven uit is zien we de eerste activiteit van de dolfijnen al! Het is een grote familie en hier en daar zien we ze uit het water springen om vervolgens weer naast de boot te zwemmen en er als een speer vandoor te gaan. We blijven een kwartier liggen met de boot en maken enorm veel foto’s (lang leve de digitale camera). Na een kwartier moeten we verder varen, dat is wettelijk zo bepaald. We varen over de Inner Moray Firth en komen langs Culloden. Ook hier is de natuur weer prachtig en na een uur varen we terug naar de haven.

Onder tussen is Smith and Jones onze stamkroeg geworden. Je kunt er heerlijk vertoeven, en het eten is goed en goedkoop. Overal hangen enorme TV’s met veelal sport erop en zo kunnen we de Ashes volgen (cricket Australië - Engeland) en andere sporten. Smith en Jones is een keten van pubs op het gebouw staat “The Caledonian”. Ga er maar eens een kijkje nemen( bridge street)!

Kyle of Lochalsh

Er is zoveel te doen in Inverness en omgeving dat we moeten kiezen, op een van de laatste dagen besluiten we naar Kyle te gaan. We hebben gehoord dat de treinrit alleen al de moeite waard is en deze keer is het geen aangedikt en overdreven verhaal. Wat een adembenemende natuur. Het overgrote deel van de reis rijden we door de bergen, dalen en zie je bijna geen mensen, of dorpen. Het stikt er wel van de schapen. Hier en daar zien we verlaten boerderijen, maar dat heeft alles te maken met de Highland Clearances. Ook Kyle is weer een kleine vissersplaats en is een belangrijke “hub” naar het eiland Skye. We zijn net op tijd om aan boord te springen van de Glass Bottem Boat ( Altantis). Een beetje teleurstellend is het wel, het water is zo troebel dat we niet veel kunnen zien. Toch zien we krabben, visjes, kwallen en een heleboel kelp. In die kelp komen de zeehonden hun voedsel zoeken. Even verderop liggen ze dan ook met grote getale op te warmen in de zon. Het is heerlijk zo’n uurtje op de boot, ook al zien we dan niet zo veel onder water, boven water is het landschap wederom prachtig!

Het treinstation in Kyle is wel bijzonder, de trein stopt namelijk aan de kade. Wel zo dicht bij de rand dat mocht de trein een keer niet stoppen je in het water terecht komt. De treinen in Schotland zijn overigens erg schoon en comfortabel, hetzelfde kan gezegd worden van de Citylink bussen. De stadsbussen zijn bewaakt en ook daar is niets op aan te merken.

Terug naar Edinburgh

Aan het einde van onze vakantie zijn we terug in Edinburgh en het is beduidend drukker. Het Edinburgh Military Tattoo is namelijk begonnen. Tijd om de stad uit te vluchten. Vroeg in de morgen lopen we al rond in de dierentuin. De dierentuin is gebouwd op een heuvel en het vergt veel van onze beenspieren om rond te lopen. Het leukste vinden we de pinguïns, die hebben een enorm verblijf! De keizerpinguïn zien we in grote getale, wat zijn die vogels mooi zeg van dichtbij.

Het grootste deel van de dag hebben we er rond gelopen zoveel is er te zien. De dieren hebben best veel ruimte en men heeft er alles aan gedaan om het leefgebied zo natuurgetrouw te maken. Dan heb je dus de kans dat je goed moet zoeken voordat je iets ziet. We hebben hier voor het eerst een Goral, Schotse wilde kat, Gelada en Hyrax gezien. Het uitzichtpunt is zeker de moeite waard, er staan verrekijkers zodat we een goede blik op Edinburgh hebben, de laatste, want morgen vliegen we weer naar huis!