:: Australian-Discovery :: De avonturen van Ursula en Ruud

O'Connel street in Dublin

Aer Lingus heeft ons veilig in de hoofdstad van Republiek Ierland gebracht. Dublin, de stad aan de Liffey, bekend om zijn Gregoriaanse architectuur, de vele kerken en ontelbare kroegjes. We nemen intrek in onze B&B "Glenkeen House" in de wijk Inchicore, van daaruit zullen we de stad gaan verkennen.
Als eerste bezoeken we Kilmainham Goal , de oude gevangenis in de wijk Inchicore, waar van 1790 tot 1920 bekende (en minder bekende) gevangenen zaten. De grote ijzeren toegangspoort en de dikke hoge muren zijn indrukwekkend. Het hoofdgebouw van de gevangenis heeft een U-vorm. De cellen op de begane grond, met raam maar zonder glas, komen uit in de ruimte die vroeger de eetzaal was. In het midden van de ruimte zien we de trappen die leiden naar de bovenste galerijen. Aan de buitenzijden achter de galerijen de kleine ruimtes van de gevangenen. Op het moment dat wij de gevangenis bezoeken is er in de "eetzaal" een expositie over het verleden met foto's, attributen zoals bestek, boeken/bijbels van de gevangenen. Slechts enkele cellen waar gevangenen zaten zijn voor bezoekers geopend. De meest bekende gevangenen waren: Robert Emmet, William Smith O'Brien en Charles Steward Parnell, allen verzetsstrijders tegen de Engelse bezetters en allen in de "cortyard" geëxecuteerd.
Eenmaal buiten gekomen zien we tegenover de ingang van Kilmainham Goal, aan de overkant van de straat, een statige poort die oorspronkelijk deel uit heeft gemaakt van de stadsmuur. Die poort is steen voor steen vanaf een andere locatie in Dublin verplaatst naar Royal Hospital Kilmainham . Achter de poort leidt een statige laan ons naar de tuinen en de ingang van het voormalige ziekenhuis. Tegenwoordig is dit ziekenhuis niet meer gevuld met bedden en zieken, er is zelfs helemaal niets meer terug te vinden uit die tijd. In plaats daarvan hangt en staat het vol met kunst uit binnen en buitenland (De Bouvrie is er ook te vinden). De Royal gardens zijn een lust voor het oog en worden bijzonder goed bijgehouden. Het gehele gebouw is gerestaureerd, zoals vele gebouwen in Dublin.
De bakermat van het bruine zoete Guinness ligt aan St. James Gate in de vorm van de Guinness Brewery. Het is één van de trekpleisters in het oude deel van Dublin. De brouwerij is door Arthur Guinness in 1759 opgericht. Wat begon als een kleine brouwerij is tegenwoordig een reusachtig familiebedrijf, volledig ingebouwd door huizen aan weerskanten van James's Street. Op de smetteloos witte toegangspoort staat in zwarte letters links bovenin de datum van oprichting en aan de rechterzijde het huidige jaartal. We krijgen een interessante rondleiding door de brouwerij, het ruikt er vreselijk naar hop, maar het biertje op het eind maakt veel goed. De enorme koperen ketels van weleer imponeren, in de loop der jaren is de smaak van een pint Guinness echter niet gewijzigd, alleen de manier van brouwen (op veel grotere schaal). We krijgen een theatershow te zien waarin de geschiedenis van Guinness uitgelegd word. Guinness vloeit rijkelijk door de kelen van vele Dublinners en zijn bezoekers. In één van de honderden pubs die Dublin rijk is, maar ook het "vaste land" kan al jaren van een pint genieten.
Alvorens we echter zelf een pint gaan drinken in een pub besluiten we nog even de Christ Curch Cathedral (Christchurch Place) te gaan bezichtigen. De in 1032 door Vikingen opgerichte kathedraal kreeg zijn huidige vorm door talrijke restauraties en invloeden van de kerk. In de kerk zijn vele bekende historische figuren begraven, onder hen Knight Richard "Strongbow" van Co. Clare. Is de kathedraal van buiten al het bezoeken waard met zijn indrukwekkende statigheid, van binnen is er ook genoeg te zien. De uit het mooiste hout gesneden banken en biechtstoelen, de marmeren trappen die naar het altaar leiden en Jezus aan het kruis zijn naast de talrijke bekende grafstenen en de ondergrondse gewelven zeker de moeite waard om te bekijken. Recentelijk heeft men in de keldergewelven nieuwe ruimtes ontdekt met schatten aan oude relikwieën.
Temple Bar is de wijk in het centrum van Dublin waar het stikt van de kroegjes, de ideale plaats om een pubcrawl te beginnen. Tussen de pubs zijn kleine winkeltjes en restaurants te vinden met namen als "Bad Ass Café" en "White Elifant". De Bad Ass Café is een leuke eettent, met diverse hoogte niveaus. De bestelling word opgenomen bij je tafel en verdwijnt dan in een mandje dat via een kabel naar de keuken getransporteerd word. Wanneer je uitgegeten bent gaat je bestelling via hetzelfde systeem naar de kassa en kun je afrekenen. Er zijn pubs in diverse stijlen en met meerdere verdiepingen, 1 van onze favorieten is "The Oliver St. John". Regelmatig verzamelen zich hier muziekanten die samen een mooi stukje muziek maken en wanneer je zelf ook een instrument speelt kun je zo meedoen.
Bij het verlaten van Temple Bar loop je bijna tegen de poort aan van Dublin Castle (Cork Hill, Dame street). Het kasteel dat tegenwoordig door de regering gebruikt wordt voor staatsbezoekers is voor een deel open gesteld aan het publiek. Uiteraard nemen ook wij er een kijkje. Met een engels sprekende gids lopen we door de verschillende kamers in het kasteel, het goud blinkt ons toe. Helemaal gerestaureerd in de oude stijl zijn de ruimtes een lust voor het oog. Tronen, gouden loodzware kroonluchters, tapijten, schilderijen en meubelstukken, het kasteel ademt een sfeer van rijkdom en sierlijkheid uit. Dit in 1204-28 gebouwde kasteel is een bezoek meer dan waard.
Een paar honderd meter bij Dublin Castle vandaan kunnen we Trinity College vinden.(College Green) Trinity College mag je niet missen bij een bezoek aan Dublin. Deze universiteit met zijn betoverende bibliotheek slokt makkelijk 2 uur van je tijd op. Sommige delen van Trinity College zijn niet toegankelijk voor bezoekers omdat het nog steeds als Universiteit gebruikt wordt. Het beroemde Book of Kells uit de 8e eeuw, ligt in de bibliotheek (The Long Room). Het boek of Kells dat met engelen geduld door monniken met de hand geschreven is en belegd met goud is zo kostbaar dat het door 3 bewakers in de gaten word gehouden. Moderne apparatuur houd de temperatuur en vochtigheid in de gaten. Bezoekers zoals wij sluiten aan in de rij om lopend (het is niet toegestaan stil te staan) langs het boek te gaan. Van het boek word iedere dag een bladzijde omgeslagen.
Alvorens je in de drukste winkelstaat te begeven kun je nog even St. Stephens Green bezoeken. Dit grote park is een oase van rust in de miljoenenstad Dublin. Tijdens de lunchpauze is er in het park nauwelijks nog een plekje gras vrij (in de zomer), omdat het kantoorpersoneel de stoffige bureaus verlaat om in de frisse lucht energie te tanken. In de talrijke muziektentjes die St. Stephens rijk is wordt regelmatig muziek ten uitvoer gebracht. Om het park heen staan hele ouden gebouwen uit de 18e en 19e eeuw, neem vooral even een kijkje bij nr 85 (1739 en 86 (1765). Voor St. Stephens green vind je in het hoogseizoen koetsjes met paard, die je voor een paar Punt de stad laten zien.
We lopen St. Stephens Greenpark uit en lopen tegen het St. Stephens Green Shoppingcentre aan. Dit prachtige gebouw met smeedijzeren balkonnetjes heeft aan de klok, een replica van de Big Ben, in het midden van het centrum een leuke blikvanger. Grafton Street is de winkelstraat van Dublin, al moet je bij de meeste winkels over een flinke geldbuidel beschikken. We zien hier en daar een groepje muzikanten staan (één groep zien we later terug bij MacDonalds), vaak met zelf gemaakte instrumenten die een centje bijverdienen. Bewleys Oriëntal Café is ook een echte blikvanger. Dit uit vier verdiepingen bestaande café is een lust voor het oog. Aan de buitenzijde zijn alle ramen voorzien van Franse groene smeedijzeren balkonnetjes. We kunnen haast niet kiezen uit het ruime assortiment cake, taart en koekjes in de vitrines. De talrijke verhogingen en nisjes maken het een bijzonder sfeervol café. Wij nemen plaats op de eerste verdieping in een nisje en genieten van ons kopje koffie....met taart!