:: Australian-Discovery :: De avonturen van Ursula en Ruud

De Bilby The Greater Bilby hoort bij de Bandicootfamilie, men noemt ze ook wel konijnenoor Bilby's. “The Lesser Bilby” of de kleine Bilby is uitgestorven sinds 1950. De kleine Bilby leefde in de woestijnen van Australië. De kleine Bilby was voor het eerst ontdekt in 1887, zij waren ongeveer 300- 450 gram maar hadden een behoorlijk temperament. Zij sisten en beten naar iedereen die ze wilden vasthouden. De kleine Bilby is dus in 63 jaar door de Europeanen uitgeroeid.

The Greater Bilby is de grootste en de enige nog levende soort uit de Bandicootfamilie die voorkomen in het droge klimaat (woestijn) van Australië. Het lichaam is ongeveer 55 centimeter lang en de staart is 29 centimeter lang. Mannetjes wegen 1-2,5 kg en de vrouwtjes 800 gr. – 1.1 kg.

Bilby's zijn buideldieren, de buidel van de Bilby heeft de opening naar achteren zodat er geen zand in de buidel komt wanneer de Bilby zijn holen graaft.

De holen van de Bilby

Bilby's kunnen het hele jaar door jongen krijgen. Een jong noemt men een joey, net als bij een kangoeroe. Het vrouwtje is slechts 12-14 dagen drachtig en ze zal over het algemeen 1 of 2 jongen krijgen. Een vrouwtje kan gemiddeld 8 jonge joey's ter wereld brengen per jaar.

In het wild leven de Bilbys 6-7 jaar, in gevangenschap leven ze langer en kunnen 11 jaar worden.

De vacht van de Bilby is zacht en blauwgrijs van kleur. De buik is wit en de staart is zwart met een dikke witte opluim aan het eind. Ze hebben lange oren, wanneer ze aan het graven zijn blijft een deel van hun oren boven de grond, zo kunnen ze goed horen of er een vijand aan komt. De snuit van de Bilby is lang. Bij de neus is de snuit kaal en roze. Zij kunnen uitstekend ruiken. Ze hebben een lange plakkerige tong waarmee ze zaadjes en wormen van de grond kunnen likken. Ze hebben slechte ogen en hun ogen zijn erg lichtgevoelig.

Bilbies zijn omnivoren, dat wil zeggen dat ze alles eten wat in hun mond past zijn. Ze houden van zaden, spinnen, wormen, insecten, fruit, paddestoelen, kleine lizzards en andere kleine dieren.

Net als de Koala drinkt de Bilby niet omdat al het vocht dat ze nodig hebben in hun eten zit. Als de Bilby echter tegen een waterpoel aanloopt zal hij daar wel van drinken. Dit betekend dat hij erg geschikt is voor een leven in de semi droge en droge gebieden van Australië.

Bilby De Bilby heeft sterke voorarmen, dit helpt hen om te graven en om voedsel vast te houden. Bilby's leven in spiraalvormige holen die soms wel 2 meter diep zijn. De reden waarom zij hun holen zo diep maken is dat vijanden er niet in kunnen en omdat de temperatuur altijd zo'n 23 graden is. Bilbys hebben namelijk nogal snel last van de hitte en zij kunnen een zonnesteek oplopen. De Bilby's kunnen tot zo'n 12 holen hebben, een voor slapen en de ander zijn om in te vluchten.

De Bilby is een echt nachtdier. Ze komen pas een uur na zonsondergang hun hol uit en gaan minstens een uur voor zonsopgang weer naar binnen. Een volle maan, sterke wind en hevige regen kunnen de Bilby de hele nacht binnen houden.

Tot zo'n honderd jaar geleden waren de Bilby's over 70% van heel Australië verspreid, nu zijn ze slechts in hele kleine secties te vinden in gebieden met Mulga struiken en spinifex graslanden in The Northern Territory, in de Gibson en Great Sandy Desert, de Pilbara en Kimberly's in West Australië en in de Mitchell graslanden van Zuid-west Queensland. Ze zijn verdwenen uit New South Wales, Victoria en Zuid Australië. Op dit moment leven er nog maar zo'n 1000 Bilby's in het wild. 200 jaar geleden waren er nog miljoenen Bilby's te vinden!

De voornaamste redenen waarom de Bilby dreigt uit te sterven zijn:

Verdwijnen van hun leefgebied door mensen (landbouwgebieden) en vee zoals schapen en koeien die hun leefgebied vernielen.

De introductie van Europese konijnen die het eten en de holen van de Bilby's inpikken.

De introductie van Europese dieren zoals de vos en katten, zij zien de Bilby als een makkelijke prooi.